Wpływ fazy retencyjnej leczenia ortodontycznego na przyzębie - przegląd piśmiennictwa

Istotnym zagadnieniem, które nurtuje współczesnych ortodontów jest oddziaływanie najczęściej używanych retainerów stałych i ruchomych na tkanki przyzębia. Dostępne są liczne badania materiałów używanych do wykonywania aparatów pod kątem podatności ich struktury na absorpcję bakterii, emisji jonów metali i występowania odczynów alergicznych na błonie śluzowej.

Opierają się one na wynikach analiz biochemicznych i bakteriologicznych płynów ustrojowych jamy ustnej oraz określonego poprzez wskaźniki periodontologiczne stanu higieny jamy ustnej. W pracy przedstawiono aktualne poglądy na temat sposobów ochrony przyzębia oraz współpracy ortodontyczno-periodontologicznej podczas fazy retencyjnej leczenia wad zgryzu. Omówiono zasady postępowania w trakcie fazy klejenia retainerów, które minimalizują jatrogenny wpływ na tkanki przyzębia, aspekt zachowania ruchomości fizjologicznej zębów podczas użytkowania aparatów retencyjnych, a także czas trwania retencji wraz z jego skutkami na przyzębie. Zaprezentowano środki i przybory do higieny jamy ustnej wykorzystywane w fazie retencyjnej leczenia ortodontycznego. Należy rozgraniczyć dwie odrębne sytuacje kliniczne: czy podjęcie leczenia ortodontycznego ma za zadanie zredukowanie ryzyka wystąpienia zapalenia przyzębia czy też konieczność ingerencji ortodontycznej jest podyktowana już istniejącą u pacjenta destrukcją tkanek twardych i miękkich otaczających zęby. Przystępując do leczenia ortodontycznego, należy położyć nacisk na dokładnie kontrolowaną i starannie przemyślaną przebudowę przyzębia oraz wyeliminowanie wszelkich możliwych czynników mogących działać zapaleniotwórczo i pogarszać stan aparatu zawieszeniowego. Pozytywne rezultaty terapii wymagają zatem oceny stanu tkanek zakotwiczających zęby oraz ewentualnego wcześniejszego przygotowania w przypadku zdiagnozowanych problemów periodontologicznych, gdyż jednym z głównych warunków utrzymania zębów w prawidłowej pozycji jest wydolne przyzębie (3). Okres retencji często parokrotnie przekracza okres aktywnego leczenia ortodontycznego, dlatego prawdopodobieństwo pojawienia się w trakcie trwania tego etapu czynników prozapalnych wzrasta. Z drugiej jednak strony, dowiedziono, że stosowanie retainerów stałych pomaga odtworzyć utraconą kość wyrostka zębodołowego u pacjentów z periodotitis (4), a dzięki interdyscyplinarnemu postępowaniu skutecznie hamuje dalszy rozwój choroby (5,6). Wybór odpowiedniego retainera Powszechnie stosowanymi retainerami stałymi są opisane przez Zachrissona retainery III generacji w formie grubego, gładkiego lub spiralnego drutu o średnicach 0,030 cala lub 0,032 cala (7) oraz retainery wykonane z wielu cienkich włókien spiralnie skręconych drutów (Flexible Spiral Wire Retainer: FSWR). Do tego typu retainerów wykorzystuje się druty ze sprężystej stali o średnicach od 0,0155 cala do 0,0215 cala lub prostokątne o przekroju 0,016 cala x 0,022 cala (8, 9, 10). Retainery z drutu grubego klejone tylko do kłów cechują się stosunkowo małą awaryjnością, która jednak nie idzie w parze z zadowalającą kontrolą nad uszeregowaniem zębów przednich (11-13). Najskuteczniejsze pod względem utrzymania długoczasowej stabilności wyników leczenia pozostają aparaty FSWR przyklejane do każdego zęba z osobna (13,14). Ich wadą pozostają jednak częste uszkodzenia w postaci częściowego odklejanie się aparatu (7,11,13,15). Jednym z podstawowych kryteriów, jakie należy uwzględnić przy wyborze retainera z punktu widzenia ochrony przyzębia, jest podatność struktury powierzchni aparatu na odkładanie się płytki bakteryjnej. Årtun i współpracownicy w swoich badaniach dużo uwagi poświęcili na określenie zależności pomiędzy stopniem akumulacji płytki bakteryjnej a fakturą i grubością stałych aparatów retencyjnych (14,16,17). Porównując retainery płaskie z retainerami złożonymi ze spiralnie plecionych włókien, nie zaobserwowali istotnych różnic w ilości gromadzenia się złogów nazębnych wokół obu grup testowanych retainerów. Ponadto wykazali, że na stopień asocjacji płytki nazębnej nie miała wpływu także średnica badanych aparatów. Odmienne wyniki są prezentowane przez autorów nowszych prac, w których odnotowano odkładanie się większej ilości płytki bakteryjnej w zakresie retainerów składających się z wielu włókien. Istotne statystycznie różnice w formowaniu się biofilmu w obszarze retainerów jedno- i wielkowłóknikowych były widoczne już po 48 godzinnych obserwacjach. Fakt ten tłumaczony jest występowaniem znacznej ilości nisz i nierówności na powierzchni retainerów plecionych, które stanowią doskonałe miejsca retencyjne dla drobnoustrojów, w odróżnieniu od retainerów z pojedyńczych drutów, przy których gładsza struktura...

Chcesz przeczytać cały artykuł?

Wyślij SMS o treści TC.ART pod numer

91058

Zdobądź bezterminowy dostęp do artykułu z Bazy Wiedzy

Możesz przeczytać jeden artykuł
– ten który obecnie czytasz lub inny, wybrany przez Ciebie!

Możesz korzystać z artykułu na komputerze,
na tablecie, w telefonie

Koszt SMS'a to 10 zł netto (12,30 zł brutto)

Wprowadź kod otrzymany SMS'em:

Wyrażam zgodę na spełnienie świadczenia - dostarczenie treści cyfrowych nie zapisanych na nośniku materialnym - przed upływem terminu do odstąpienia od umowy i przyjmuję do wiadomości, że tracę prawo do odstąpienia od umowy.

Właścicielem serwisu jest ELAMED Sp. z o.o. Sp.k., al. Roździeńskiego 188 c, 40-203 Katowice
Dział Obsługi Klienta: tel. 32 788 51 28, e-mail: dok@elamed.pl

Usługę Premium SMS obsługuje Smartpay, grupa Mobiltek. Usługa dostępna dla T-mobile, Plus GSM, Orange, Play.

Zgłoszenie reklamacji: reklamacje@mobiltek.pl

Regulamin usługi Baza Wiedzy | Regulamin ŚUDE