Nadziąślak (epulis) – nazwą tą, która składa się z dwóch greckich słów: epi – wokoło i ulon – dziąsło – określa się właściwą lokalizację guza.

 

W etiologii nadziąślaków za główną przyczynę ich powstawania wymienia się: przewlekłe mikrourazy spowodowane użytkowaniem wadliwych uzupełnień protetycznych, nawisające wypełnienia, złą higienę jamy ustnej, rozległe ubytki próchnicowe, kamień nazębny, wady zgryzu, leki, czynniki zapalne lub hormonalne, immunologiczne, bakteryjne, wirusowe. Zachorowalność jest 2-3-krotnie większa u kobiet niż u mężczyzn, częściej występuje w szczęce niż w żuchwie, zazwyczaj przy zębach przednich w okolicy zębów siecznych i kłów głównie w szczęce (2). Dawniej nadziąślaki zaliczane były do łagodnych zmian nowotworowych, obecnie uważa się, że są to guzy o etiologii wieloczynnikowej, które mogą ulec zezłośliwieniu w niewielkim procencie przypadków.

Więcej przeczytasz w najnowszym wydaniu "TPS - Twojego Przeglądu Stomatologicznego"