W pracy przedstawiono opis przypadku zatrzymania zębów stałych siecznych górnych spowodowane dwoma zębami nadliczbowymi.

 

Zaburzenia dotyczące liczby zębów są wynikiem aberracji w inicjacyjnym lub proliferacyjnym stadium życia zawiązka zęba. Zwiększenie liczby zębów to następstwo nadczynności listewki zębowej. Do czynników powodujących jej uaktywnienie zalicza się naprężenia występujące w szczękach i kości przysiecznej, które powodują rozszczepienie listewki zębowej. Częstość występowania zębów nadliczbowych w uzębieniu stałym dotyczy częściej chłopców niż dziewcząt i wynosi od 2 do 3,1%. Najczęściej spotykane są w okolicy zębów siecznych w szczęce, drugich przedtrzonowych w żuchwie i szczęce oraz zębów trzonowych. Zęby nadliczbowe przypominają wyglądem zęby prawidłowe. Mogą występować sporadycznie lub dziedzicznie, a także łączyć się z innymi wadami, np. zespołem Ehlersa-Danlosa, Gardnera, Aperta, Francescetiego, Hallermana-Streifa, Marfana, dysplazją obojczykowo-czaszkową, rozszczepami wargi i podniebienia

 

Celem pracy było przedstawienie opisu przypadku dwóch zębów nadliczbowych, które powodowały zaburzenia wyrzynania zębów.